โรงเรียนไทยรัฐวิทยา๑๐๔ (บ้านทุ่งกระถิน)

888 หมู่ 3 บ้านทุ่งกระถิน ตำบล ด่านทันตะโก อำเภอ จอมบึง จังหวัด ราชบุรี 70150

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

032 265 022

วินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง

วินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง

วินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง “หน้าปากซอยกี่บาทครับพี่”

วินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เป็นอาชีพที่สำคัญอาชีพหนึ่งแต่บางคนกลับมองว่าอาชีพวินมอเตอร์ไซค์เป็นอาชีพของคนที่เรียนไม่จบไม่มีการศึกษา จริงๆเเล้วในบางทีเหรียญอีกด้านหนึ่งของอาชีพวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็เป็นสิ่งที่ใครหลายคนคาดไม่ถึงเหมือนกับเรื่องราวของเขาคนนี้

เขาคนนี้ชื่อว่า วิน เขาเป็นคนที่ เรียนจบมีการศึกษามี ธุรกิจส่วนตัว แต่เขาไม่อยากใช้ชีวิตในแบบเดิมที่เขาใช้แล้วเขาจึงมองหาอาชีพที่เขาชื่นชอบ มีอยู่วันหนึ่งเขากำลังขับรถกลับบ้าน เขาเห็นคุณยายคนนึงกำลังจะมองหาวินมอเตอร์ไซค์ในตอนดึก  เขาจึงตัดสินใจลงจากรถไปถามคุณยายว่า

“ยายครับ มองหาวินมอเตอร์ไซค์อยู่หรอครับ”

“ใช่แล้ว ยายยืนรอนานแล้วเนี่ยยังไม่มีวินมอเตอร์ไซค์สักคันเลย ดึกๆป่านนี้เขาคงเลิกขับกันละมั้ง”

“อ้าว แล้วแบบนี้คุณยายจะกลับบ้านยังไงครับ”

“เดี๋ยวยายคงรออีกสักพัก ถ้ายังไม่มียายก็คงต้องโทรให้หลานออกมารับ”

“อยู่ไกลไหมครับคุณยาย เดี๋ยวผมอาสาไปส่ง”

หลังจากที่เขาได้นั่งรถไปกับคุณยาย คุณยายก็เล่าให้เขาฟังว่าวินมอเตอร์ไซค์แถวๆนี้ ไม่ค่อยมีถึงมีก็จะเป็นพวกที่มีมารยาทที่ไม่ดีกับผู้โดยสาร บางคนต่อว่าผู้โดยสารโดยไม่มีเหตุผล บางคนก็เลือกปฏิบัติ เลือกทำดีพูดดีกับผู้โดยสารที่พอมีเงิน ส่วนผู้โดยสารที่ดูไม่มีเงินวินมอเตอร์ไซค์เหล่านั้นก็ไม่ค่อยให้ความสนใจ

“จริงหรอครับคุณยาย วินมอเตอร์ไซค์บางคนมีพฤติกรรมแบบนี้หรอครับ”

“ใช่ สังคมมันก็เป็นแบบนี้แหละลูก แต่ละอาชีพก็มีทั้งคนดีและคนไม่ดี แล้วพ่อหนุ่มทำอาชีพอะไรล่ะ”

“ผมทำธุรกิจส่วนตัวอยู่ครับ”

หลังจากที่เขาได้คุยกับยายวันนั้น ทำให้เขาตัดสินใจว่าเขาจะประกอบอาชีพเป็นวินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เขาอยากเห็นทุกคนมีความเท่าเทียมกัน อยากเห็นทุกคนได้รับบริการดีๆจากวินมอเตอร์ไซค์ ถึงแม้อาชีพนี้จะเป็นอาชีพที่คนหลายคนมองว่า ไม่ต้องใช้ความรู้ ไม่ต้องมีการศึกษา แต่สำหรับเขาอาชีพนี้ถือเป็นอาชีพที่จะช่วยส่งคนให้ไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ถือเป็นอาชีพที่มีคุณค่ามากๆอาชีพหนึ่ง

พอเขามาประกอบอาชีพวินมอเตอร์ไซค์ เขาจึงได้รู้ว่าจริงๆแล้วกว่าจะเป็นวินมอเตอร์ไซค์ไม่ใช่เรื่องง่ายๆต้องมีการอบรม ต่างๆมากมาย กว่าจะเป็นวินมอเตอร์ไซค์ที่ดีได้ก็ต้องมีทัศนคติที่ดี ให้บริการที่ดีต่อลูกค้า ดังนั้นอาชีพวินมอเตอร์ไซค์ก็เป็นอาชีพที่ต้องใช้ความรู้ ความสามารถไม่ต่างจากอาชีพอื่น

“พี่คะ หนูไปโรงพยาบาลค่ะ”

“15 บาทครับ”

“หนูเคยนั่งมาโรงพยาบาลครั้งนึง ตอนนั้นมัน 25 บาทไม่ใช่หรอคะ”

“ไม่เป็นไรพี่ลดให้”

พอเขาได้มาประกอบอาชีพวินมอเตอร์ไซค์เขาก็รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่ามาก ได้ช่วยเหลือคนอื่น ได้เห็นความทุกข์ยากของคนอื่น ได้พบผู้คนจำนวนมาก ทำให้รู้ว่าชีวิตของแต่ละคนก็มีการใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน เส้นทางหรือจุดมุ่งหมายแต่ละเส้นทางของลูกค้าแต่ละท่านก็เลือกที่จะไปแตกต่างกัน ทำให้เขารู้ว่านี่มันคือโลกภายนอกที่ต้องเผชิญ ไม่ใช่การนั่งบริหารธุรกิจภายในห้องแอร์เท่านั้น

เขาประกอบอาชีพวินมอเตอร์ไซค์มาได้ 4-5 เดือนแล้ว แต่จู่ๆพ่อกับแม่ของเขาก็เกิดความไม่เข้าใจทำให้เขาและพ่อแม่มีปากเสียงกันเล็กน้อย พ่อแม่ของเขากลัวว่าเขาจะตกเป็นขี้ปากของชาวบ้านว่าเรียนมาค่อนข้างสูงแต่มีปัญญาแค่ขับวินมอเตอร์ไซค์ พ่อแม่ของเขาจึงสั่งห้ามไม่ให้เขาทำอาชีพนี้อีก แล้วกลับมาบริหารธุรกิจเหมือนเดิม

“วิน ลาออกจากการเป็นมอเตอร์ไซค์เดี๋ยวนี้ แม่ส่งให้ไปเรียนตั้งสูง ทำไมถึงคิดได้แค่นี้”

“ก็วินอยากประกอบอาชีพนี้ วินไม่อยากเป็นนักธุรกิจอะไรแบบที่แม่อยากให้เป็น”

“ใฝ่ต่ำ ถ้ารู้งี้แม่จะไม่เสียเงินส่งวินไปเรียนหรอก บอกให้ลาออกก็คือลาออกไม่มีข้อต่อรองอะไรทั้งนั้น”

และแม่ก็วางสายจากเขาไป เขาตัดสินใจที่จะไปคุยกับแม่ให้รู้เรื่องเขาจึงกลับไปที่บ้านเกิดของเขา เพื่อบอกให้แม่รู้ถึงเหตุผลที่แท้จริงของการมาเป็นวินมอเตอร์ไซค์ ว่ามันมีคุณค่ามากแค่ไหนมันไม่ใช่อาชีพที่มีไว้เพื่อคนไม่มีการศึกษา แต่อาชีพวินมอเตอร์ไซค์มันลึกซึ้งมากกว่านั้น

“กลับมาแล้วหรอวิน ได้ข่าวว่าเรียนตั้งสูงแต่ไปเป็นวินมอเตอร์ไซค์หรอ”

“อาชีพแบบนั้นไม่ต้องใช้ความรู้ก็ได้ จะเสียเวลาไปเรียนทำไม 555555”

“คิดได้แค่นี้หรอวิน แล้วหน้าปากซอยกี่บาทอ่ะ 55555”

“วินสมชื่อเลยนะเนี่ย เสียดายเป็นนักธุรกิจอยู่ดีๆไม่ชอบ”

ประโยคที่มนุษย์ป้าข้างบ้านใช้ทักวินเมื่อรู้ข่าวว่าวินไปประกอบอาชีพเป็นวินมอเตอร์ไซค์ แต่วินก็ไม่ได้สนใจเพราะจุดประสงค์ที่มาวันนี้ก็คือบอกเหตุผลให้แม่เข้าใจ

“แม่ฟังวินนะ แม่จะคิดยังไงก็แล้วแต่เลย แต่ว่าธุรกิจที่แม่ให้วินบริหารวินทำแล้วแต่มันไม่เหมาะกับวินจริงๆ เป็นวินมอเตอร์ไซค์แล้วมันผิดตรงไหน ถ้าแม่อายวินก็จะไม่มาให้แม่เห็นหน้าอีก แม่ลองคิดดูนะว่าถ้าไม่มีอาชีพวินมอเตอร์ไซค์ แล้วเวลาคนจะไปไหนมาไหนเขาจะเดินทางไปยังไง คนเรามันไม่ได้มีรถมอเตอร์ไซค์กันทุกบ้านนะแม่ ผมเป็นวินมอเตอร์ไซค์ผมก็ได้ช่วยคนอื่นด้วย อาชีพที่แม่บอกว่าใฝ่ต่ำมันก็เป็นอาชีพที่สังคมขาดไม่ได้ไม่ใช่หรอ แล้วทำไมแม่ต้องจำกัดความแค่ว่า วินมอเตอร์ไซค์ต้องเป็นอาชีพของคนไม่มีการศึกษาด้วย เพราะวินก็พิสูจน์ให้แม่เห็นแล้วไงวินเรียนมาสูง แต่สุดท้ายวินก็เลือกอาชีพนี้อยู่ดี เพราะฉะนั้นมันไม่เกี่ยวหรอกมันเป็นเรื่องของความชอบ หยุดบังคับวินเถอะ”

“พวกป้าก็เหมือนกันถ้าวันนึงป้าจะไปตลาดแล้วลูกป้าไม่อยู่ ป้าจะทำยังไง ป้าก็ต้องเรียกวินมอเตอร์ไซค์อยู่ดี หรือป้าจะเดินไปก็แล้วแต่เลย ทุกอาชีพทุกคนควรที่จะเท่าเทียมกัน ไม่มีอาชีพไหนเป็นอาชีพที่ต่ำ ทุกอาชีพสำคัญเหมือนกันหมด ป้าหยุดมองว่าคนที่ขับวินมอเตอร์ไซค์จะต้องเป็นคนไม่มีการศึกษา ความคิดแบบนี้มันล้าหลังแล้ว คนที่คิดแบบนี้ต่างหากที่ดูไม่มีการศึกษา ไม่ให้เกียรติคนอื่น”